Paqi të jetë me ju!
Fëmijët imë, unë vjen prej qiejve duke sjellë në krahët e mia paqen e jush dhe paqen e tërë njerëzimit.
Këtu është Biri i tim Zoti Jezu. Ai është Princi i Paqes. Dashuria e tij është shumë e madhe, fëmijët imë. Le ta lehtësoni Birin tim të shërojë zemrat dhe shpirtrat tuaj me dashurinë e tij. Fëmijët imë, ju pyet: a do Birin tim? A e doni Birin tim thellësisht? Mos mëkatojeni më! Mos i ofendojeni atë më! Dashurojeni njëri-tjetrin dhe përhapni dashurinë tuaj tek vëllezërit tuaj.
Dëshiroj të marra zemrat tuaja në duart e mia, që ta vendosja ato brenda Zemrës së Birit tim Zotit. Lutojeni, lutojeni rosarin për botën dhe për paqe. Ofrojeni lutjet tuaj All-llahut duke i kërkuar atij paqen për ju dhe për të gjithë njerëzimin.
Keni besim. Keni besim. Keni besim. Ai që besohet mund të bëjë gjera të mëdha në emrin e Zotit, siç bënin apostujt e Birit tim.
Unë, Nënët juaj, në emër të Birit tim, ju dërgoj ta sjellni dashurinë e tij tek familjet tuaja dhe te të gjitha vendet që kanë nevojë për hije dhe drite. Guxim! Dëshmojeni çuda dhe graci të Zotit tek ata që kane nevojë për dashuri. Unë jam me ju dhe
Ju bekoj: në emër të Atit, Birit dhe Shpirtit të Shenjtë. Amen!
Para se t'i linte, Zoti Nënë tha diçka shumë të rëndësishme:
Ai që dashuron tashmë e përjeton Parajsën në këtë botë, sepse në qiej është jetuar vetëm me dashuri. Ai që nuk dashuron asnjëherë do të jetë i lumtur!
**Të lutem, mund të më ndihmoni me këtë problem?** **Unë kam nevojë për disa këshilla.** **Ju jeni shumë mirënjohës.**
Kjo zbulon fytyrën e vërtetë dhe origjinale të urdhrit të dashurisë dhe perfeksionit, ku është drejtuar: ajo është një mundësi që i hapet njeriut ekskluzivisht nga graci, dhurata e Zotit, dashuria e tij. Nga ana tjetër, vetë konshenca se ka marrë dhuratën, se posedon në Jezu Krishtin dashurinë e Zotit, gjeneron dhe mbështet përgjigjen e përgjegjshme të një dashurie totale ndaj Zotit dhe midis vëllezërve dhe motrave, siç na kujton insistentisht apostulli Gjon në Letrën e tij të parë: "Të dashurët, le ta dashurojmë njëri-tjetrin, sepse dashuria është nga Zoti dhe çdo ai që dashuron lindi prej Zotit dhe e di. Ai që nuk dashuron, as nuk e njeh Zotin, sepse Zoti është dashuri (...) Të dashurët, nëse Zoti na ka dashuru aq shumë, edhe ne duhet të dashurojmë njëri-tjetrin (...) Ne e dashuam atë, se ai na dashroi parë" (1Jn 4:7-
8.11.19).
Kjo lidhje e paparëndueshme midis falës së Zotit dhe lirisë njerëzore, mes dhuratës dhe detyrës, u shpreh në terma të thjeshta dhe thellësisht nga Shën Augustini kur lutej kështu: "Da quod iubes et iube quod vis" (jep atë që urdhëron dhe urdhëro atë që don).
Dhurata nuk e zvogëlon, por e forcon kërkesën morale të dashurisë: "Urdhri i tij është se ta besojmë në emrin e djalit tij, Jezu Krishti, dhe ta duam njëtjetrin, siç na urdhëroi ai (1 Jn 3:23). Një person mund të "qendrojë" në dashuri vetëm nëse ruan urdhrat, sikur thotë Jezusi: "Nëse ruani urdhrat e mia, do t’i qenit në dashurinë time, siç unë kam ruajtur urdhrat e Atit tim dhe jam në dashurinë të tij" (Jn 15:10). (Enciklikat e Gjon Pal I, Veritatis Splendor, 24, f.771-772 - Shën Pali: Paulus, 1997)