Vandaag bezocht me een heilige vrouw gekleed in wit. Ze zei: "Kom, ik zal je iets vertellen wat je nog niet weet."
Ze nam me mee naar een hemelse plaats waar we een tuin betraden. Ze zei: "Kijk eens naar de kleine baby's." Omdat wij op enige afstand stonden, kon ik hen niet duidelijk zien.
Toen we dichterbij kwamen, legde de heilige vrouw zachtjes een bleke roze doek, die lijkt op canvas, over wat leek op een bankje, waardoor de kleine baby's voor mijn ogen verdwenen.
Ik vroeg haar: "Kunt u het openen zodat ik de baby's kan zien?" Er waren duizenden van hen.
Ze antwoordde: "Nee, ze zijn verborgen. Ik kan ze nog niet ontdekken. Dit is hun bescherming. Ik moet ze beschermen en voor hen zorgen. Ze wachten."
Ik vroeg: "Wat wachten ze op?"
Ze antwoordde: "Ze moeten wachten tot de Heer barmhartig tegenover hen is."
Ik zei: "Zij zijn zo aardig en zo klein. Maar zij hebben niets gedaan. Zij zijn zo onschuldig."
In dat moment begreep ik dat deze kleine zielen allemaal waren overleden zonder te worden gedoopt.
De heilige vrouw zei: "Ik toon hen je zodat jij voor hen bidt, en zij bevrijdt en aan Onze Heer aanbiedt."
Ik bad voor elk van hen en boden ze allemaal op aan Onze Heere Jezus zodat Hij barmhartig tegenover hen is.