เย็นนี้ฉันเข้านอนเร็วกว่าปกติ ทันใดนั้น ฉันก็รู้สึกปวดลึกๆ ที่ขาทั้งสองข้าง
ด้วยความสิ้นหวัง ฉันจึงสวดภาวนาและเรียกขานนามของนักบุญทุกองค์ในสวรรค์เท่าที่ฉันจะนึกออก ฉันยังได้เรียกขานนามของพระสันตะปาปาฟรานซิส, พระสันตะปาปาเบเนดิกต์, พระสันตะปาปาจอห์น พอล II, พระสันตะปาปาจอห์น XXIII และพระสันตะปาปาทุกองค์เท่าที่ฉันจำได้
แล้วฉันก็สงสัยว่า ‘เดี๋ยวก่อนนะ ชื่อของพระสันตะปาปาที่พาฉันไปสวรรค์ในปี 1991 คืออะไรกันแน่?’
ฉันนึกชื่อท่านไม่ออกจริงๆ ฉันจึงทำเครื่องหมายกางเขนสามครั้งแล้วอธิษฐานว่า “ข้าแต่พระเยซูเจ้า โปรดส่งพระจิตเจ้ามายังข้าพเจ้า เพื่อโปรดประทานแสงสว่างให้ข้าพเจ้าจดจำนามของนักบุญที่พาข้าพเจ้าไปสวรรค์ในครั้งแรกได้ด้วยเถิด”
ตอนแรกไม่มีคำตอบใดๆ ทันใดนั้นเอง ทูตสวรรค์ก็ปรากฏกายขึ้นข้างเตียงของฉัน
ท่านยิ้มแล้วกล่าวว่า “เจ้ารู้ไหมว่าทำไมเจ้าถึงจำชื่อท่านไม่ได้? ก็เพราะเจ้าทำให้ท่านขุ่นเคืองใจอย่างมากตอนที่ท่านพาเจ้าไปสวรรค์อย่างไรเล่า”
ฉันถามด้วยความงุนงงว่า “โอ้ แล้วฉันไปทำให้ท่านขุ่นเคืองใจได้อย่างไรคะ?”
ทูตสวรรค์อธิบายว่า “ตอนที่เจ้าถามท่านว่า ‘ท่านชื่ออะไร?’ ท่านหันมาบอกชื่อของท่านแก่เจ้า และเจ้าก็ตอบไปว่า ‘เป็นชื่อที่เพราะดีนะ’ แต่ในใจของเจ้านั้นกลับคิดว่า ‘ฉันไม่ชอบชื่อของเขาเลย’”
ฉันถามว่า “แต่ท่านจะรู้ได้อย่างไรคะ?”
ทูตสวรรค์ตอบว่า “พวกเราล่วงรู้ทุกสิ่งในสวรรค์ หากเจ้าไม่รู้สึกดีกับสิ่งใด พวกเราก็รู้ ดังนั้น เขาจึงเสียใจมากที่คุณไม่ชอบชื่อของเขา”
ฉันกล่าวว่า “ฉันไม่ทราบเรื่องนั้นเลย ได้โปรดบอกเขาด้วยว่าฉันขอโทษเป็นพันครั้ง และฉันเสียใจที่พูดคำเหล่านั้นออกไป เพราะฉันไม่เข้าใจ”
ทันทีที่ฉันขอโทษ ฉันก็นึกขึ้นได้ทันทีว่าชื่อของเขาคือ นักบุญยูจีน!
จากนั้นทูตสวรรค์ก็ได้นำจิตวิญญาณของฉันไปยังแดนชำระ ในขณะที่ร่างกายของฉันยังคงเจ็บปวดอยู่ในห้องนอน
ฉันเห็นดวงวิญญาณมากมายกำลังเดินขบวนยาว แต่ละดวงถือสิ่งที่ดูเหมือนธงที่ทำจากผ้าสีชมพูอ่อนไว้ในมือขวา นี่เป็นสัญญาณว่ากลุ่มนี้เป็นของพระแม่ผู้ได้รับพร
พวกเขาหันมาหาฉันแล้วพูดว่า “วาเลนตินา คุณจะมากับพวกเราไหม?”
ฉันตอบว่า “ขอเวลาฉันสักครู่ ฉันจะเปลี่ยนเสื้อและกางเกง แล้วฉันจะตามคุณไป”
ในขณะนั้น พวกเขาก็หายตัวไป เพราะฉันไม่ได้ถูกกำหนดให้ไปกับพวกเขา ดวงวิญญาณเหล่านั้นถือธงสีชมพูไว้เพราะพระแม่ผู้ได้รับพรกำลังเตรียมการเพื่อที่จะนำพวกเขาขึ้นสู่สวรรค์ด้วยพระองค์เอง