[ANG PANGINOON] Mga anak, makakaligtas lamang kayo sa mga masakit na panahong ito na ipinahayag at darating kung gagawin ninyo ang Aking Kalooban at hindi ang sa inyo. Ang Aking Kalooban ay Liwanag; ang sa inyo ay kadiliman. Lumakad kasama ang baston ng Pastol na inaalay Ko sa inyo; isabuhay ang Aking mga utos ng pag-ibig, at kayo ay mabubuhay. Ang mundo ay nahuhulog sa pag-aaklas at mapapahamak. Huwag sumunod sa mga mababangis na hayop, kundi pumasok sa katahimikan at, nang may pusong nananalangin, isuko ang inyong sarili sa Aking Pinakabanal na Kalooban, na siyang magpapalaya at magliligtas sa inyo.
Ano ba ang maidudulot ng karahasan, kung hindi kaguluhan? Panahon na upang magtayo, hindi upang manira. Huwag tahakin ang mga landas ng Masama; huwag mahulog sa kanyang mga bitag, kundi iwasan ang mga ito at pumunta sa Aking mga hukuman upang humingi ng payo at lakas. Sinasabi Ko ito sa inyo at hindi ako titigil sa pagsasabi: hinihintay Ko kayo sa Aking mga hukuman upang dalhin ang Bukang-liwayway sa inyong mga puso at iligtas kayo mula sa mga bitag ng Masama — na siyang karahasan, pagkawasak, at pag-aaklas. Maging mga tagapagtayo at konstruktor, at ang Araw ng Katarungan ay mananahan sa inyong mga tahanan. Lahat ng nagmumula sa ibaba ay pag-aaklas; lahat ng nagmumula sa Itaas ay may Tatak ng buhay na nagbubunga.
Darating Ako, mga anak, upang hanapin ang Aking sarili at kanlungin sila sa ilalim ng Aking kapa. Darating Ako upang ihiwalay ang mga tupa mula sa mga kambing at dalhin ang mga tupa sa Milky Way ng Aking Langit ng Luwalhati, upang lumasap sila ng Aking Salita, at upang iligtas sila mula sa mga sinungaling.
Mga anak ko, sa panalangin at pagsuko lamang ninyo mahahanap ang daan — ang daang magbubunga ng buhay sa inyong mga puso at pagsuko sa Aking Banal na Kalooban sa inyong mga kaluluwa.
Karahasan — saan kayo nito dadalhin? Magnilay kayo, Mga anak Ko; huwag kumilos nang may galit o may mga hinihingi. Matutong magtayo, hindi manira; itigil ang pagpapalakas sa kadiliman sa pamamagitan ng inyong paulit-ulit na pagrerebelde. Hinihimok ko kayong manalangin at muling manalangin, na isuko ang inyong mga buhay sa Aking Banal na Kalooban — isang Kaloobang puno ng pag-ibig at kapayapaan. Hindi niyo pa ba alam na ang karahasan ay nagbubunga ng karahasan, na ang poot ay nagpapalala sa poot? Maging mga tagapagtayo kayo at itapon nang malayo ang lahat ng humahantong sa pagkawasak. Darating ang panahon ng sindak kung pakikinggan ninyo ang tinig ng Masama na naghahangad ng kaguluhan.
Halikay manalangin sa Aking mga bakuran at isuko ang inyong mga sarili sa Aking Banal na Kalooban. Naghihintay Ako sa inyo; tinatawag Ko kayo. Inilalagay Ko ang Tatak ng Aking Puso sa inyong mga noo, at tinatawag ko kayong sumunod sa Akin. Makakatagpo lamang kayo ng kapahingahan kung susundin ninyo ang Aking landas; ngunit kung magrerebelde kayo, kung susunod kayo sa mga yapak ng Sinungaling, wala kayong matatagpuang kapahingahan at mawawala kayo.
Mga anak, kailangan Ko kayo — kailangan Ko ang inyong pagsuko sa Aking Banal na Kalooban — upang muling pasariwain ang mundo gamit ang Apoy ng pag-ibig.
Naghihintay Ako at tinatawag ang mga darating pang alagad upang dalhin ang lakas ng buhay sa kanilang mga puso. Mga anak Ko, hindi magtatagumpay ang kasamaan, ngunit dapat niyo rin itong labanan at puksain. Tanging yaong mga tumatanggi sa Aking daan, na lumalabag sa Aking mga utos ng pag-ibig, at nanunuya sa Akin sa pamamagitan ng pagyakap sa kasamaan, pagkawasak, at karahasan ang papasok sa kamatayan. Naparito Ako upang magdala ng kapayapaan sa mundo, ngunit kakaunti — napakakaunti — ang sumunod sa Aking landas, na siyang pagsuko sa Aking Banal na Kalooban. Ang pag-ibig ay tumatawag ng pag-ibig; ang karahasan ay tumatawag ng karahasan at naghahasik ng karahasan.
Maging mga tagapagtayo kayo ng mga katedral — at lahat kayo ay maliliit na katedral kung pakikinggan ninyo ang Aking tinig at susundin ang Aking landas! Tinatawag Ko ang Aking mga darating pang alagad na isuko ang kanilang sariling kalooban, lumakad sa Aking landas, makinig sa Aking tinig, at tuparin ang Aking Kalooban.
Naparito Ako upang pag-isahin ang Lupa at Langit, at upang iluwal ang isang Bagong Lupa — isang Lupang Apoy, isang Lupa ng Tipan. Magkakaroon ng mga hangin at agos; magkakaroon ng mga bagyo; magkakaroon ng mga siklon — at lahat ito ay darating upang walisin at dalhin nang malayo sa kalaliman ng Lupa ang lahat ng hindi nagmula sa Akin. Naparito Ako upang magdala ng kapayapaan at tipan sa mundo; naparito Ako upang itaboy ang mga naghahasik ng kaguluhan at ang mga sinungaling. Naparito Ako upang palamutian ang Lupa ng Aking mga halimuyak ng pag-ibig at upang magpabulaklak ng libu-libong pagsambulat ng pag-ibig sa loob nito, upang muling buhayin ito at itatak dito ang Tatak ng Aking pag-ibig, ang Tatak ng Aking lambing, at ang Banal na halimuyak ng Katotohanang Akin. Magkakaroon noon ng malaking kagalakan sa Lupa, at lahat ng mga naghahasik ng kaguluhan ay tatakas; sila ay maglalaho at wawalisin ng mga hangin at agos, at bawat bakas nila ay mawawala. Pagkatapos, babangon ang Hangin ng Pag-ibig, at isang bagong Bukang-liwayway ang isisilang, na magbibigay-daan sa isang bagong Lupa at Apoy sa mga puso.
Mga anak, pumasok kayo sa Aking Banal na Kalooban, at mararanasan ninyo ang tunay na Buhay — ang tunay na Buhay na siyang Ako Na Nga (I Am).
[Maya-maya pa]
Mga anak, sa panalangin ay matutuklasan ninyo ang pag-ibig, at sa panalangin ay matututuhan ninyo ang pagsuko; sa panalangin kayo lalakad sa Aking landas, at itatapat Ko ang inyong mga hakbang sa Akin upang masundan ninyo ang Aking daan at hindi kayo maligaw.
Mga anak, Ako ang Bantay, at naparito Ako upang gisingin ang inyong mga kaluluwa sa Aking Banal na Kalooban. Makinig kayo sa Aking tinig at mabubuhay kayo; lumakad kayo sa mga bakas ng Aking mga hakbang, at hindi kayo maliligaw. Sa lahat ng oras, magbantay at manalangin, manalangin at magbantay!
Kasama ninyo Ako hanggang sa Kawalan. Nawa'y manahan ang kapayapaan at kagalakan sa inyong mga tahanan!
Pinagmulan: ➥ MessagesDuCielAChristine.fr